ch_a_m_p: ชื่อนี้ต้องมีขีด

คราวที่แต่งได้กำกวมไปหน่อยจนเหมือนจะไม่มีใครเข้าใจว่าจริงๆ แล้วจะสื่ออะไร แต่ก็สนุกดี ส่วนคราวนี้เป็น chatlog จริงๆ รับรองว่าจะไม่โดนอุ้มไปเหมือนสองเอนทรีที่แล้ว ลองดูครับ

ก่อนอื่นอ่านบทความ a day และ summer : นิตยสารมองโลกในแง่ดีที่อันตราย ก่อนนะครับ

...

ch_a_m_p : ถ้าเป็นเจ้าล่ะก็ทำได้แน่! says:
เหอๆ อ่านซักครู่

Pai : Trying.. says:
จบยัง

ch_a_m_p : ถ้าเป็นเจ้าล่ะก็ทำได้แน่! says:
ยัง ครึ่งครึ่ง
คอมเมนต์กลางเรื่อง - แค่ปิดหนังสือแล้วเห็นกองงานตรงหน้า ความดีที่อ่านมาก็จะละลายหมดอยู่แล้วแหละ 555

Pai : Trying.. says:
หึหึ

ch_a_m_p : ถ้าเป็นเจ้าล่ะก็ทำได้แน่! says:
ยาวเหมือนกัน จบและ

Pai : Trying.. says:
เปนไง

ch_a_m_p : ถ้าเป็นเจ้าล่ะก็ทำได้แน่! says:
จะเถียงว่าไม่จริงเลยก็ใช่ที่
แต่ก็ขี้กลัวเกินไปหน่อย
โดยความเป็นจริงคงไม่มีใครที่อ่านหนังสือแค่สองเล่มนี้ (หรือสองสำนักพิมพ์นี่) เท่านั้นหรอก (มั๊ง? หรือมีวะ)

Pai : Trying.. says:
อืม

ch_a_m_p : ถ้าเป็นเจ้าล่ะก็ทำได้แน่! says:
ปัญหาคือ หรือมีวะ และน่าจะมีซะด้วย
แต่ก็ไม่เยอะหรอกน่า

Pai : Trying.. says:
น่าจะมี
แต่ไม่เยอะ
เห็นด้วยเรื่องโฆษณาแฝง

ch_a_m_p : ถ้าเป็นเจ้าล่ะก็ทำได้แน่! says:
จริงๆ กุชอบดูโฆษณาแฝงมากเลยนะ
เป็นตัวอย่างว่าแฝงยังไงถึงรู้สึกเนียน - -

Pai : Trying.. says:
แต่คนที่อ่านแล้วไม่รุตัวน่าจะมีเยอะนา

ch_a_m_p : ถ้าเป็นเจ้าล่ะก็ทำได้แน่! says:
แต่พูดถึง คอลัมน์ที่ถูกเอามาอ้างส่วนใหญ่ก็ไม่อยู่แล้วนะ
แต่หลายอันที่มาใหม่ (และคอนเซปท์นี้) ก็มี

Pai : Trying.. says:
อืม
มันต้องมีอยู่แล้ว
เด๋วนี้อ่านไรต้องมีสติ

ch_a_m_p : ถ้าเป็นเจ้าล่ะก็ทำได้แน่! says:
สืบเนื่องจากข้าพเจ้าเพิ่งไปเดินเล่น a book fair เมื่ออาทิตย์ก่อน
สาบานได้ว่าเกือบทั้ง สนพ. มีแต่แนวนี้จริงๆ

Pai : Trying.. says:
อืมมม
โลกสดใสทั้งสนพ.

ch_a_m_p : ถ้าเป็นเจ้าล่ะก็ทำได้แน่! says:
แต่ถ้าจะว่ากันเลยว่าแกทำหนังสือมาทำร้ายกัน ก็ไม่เชิงว่าได้ซะอีก ก็แนวถนัดนี่หว่า
เหมือน สนพ. นี้ทำแต่หนังสือเรียน, สนพ. นี้ทำซุบซิบดาราอย่างเดียว อะไรงี้

Pai : Trying.. says:
อืม
มันก้อขึ้นอยู่กับคนอ่านอะแหละ

ch_a_m_p : ถ้าเป็นเจ้าล่ะก็ทำได้แน่! says:
แปลว่าเวลารณรงค์ ไม่ควรเน้นแค่ จำนวนบรรทัด - -

Pai : Trying.. says:
??
งง

ch_a_m_p : ถ้าเป็นเจ้าล่ะก็ทำได้แน่! says:
ปกติเราชอบบอกแต่ว่า อ่านเยอะๆๆๆ คนไทยอ่านหนังสือปีละเจ็ดบรรทัด บลาๆๆ
คงต้องเพิ่มด้วย ว่าอย่าสักแต่ว่าอ่านให้ได้บรรทัดเยอะๆ

Pai : Trying.. says:
อ้อ
เอาให้มันอ่านให้ได้เยอะก่อนดีกว่า

ch_a_m_p : ถ้าเป็นเจ้าล่ะก็ทำได้แน่! says:
5*
ที่อ่านเมื่อกี้ก็สองร้อยกว่าบรรทัดแล้วนะ ^^

Pai : Trying.. says:
เหอๆ

ch_a_m_p : ถ้าเป็นเจ้าล่ะก็ทำได้แน่! says:
แล้วมึงว่าไง (มีมากกว่าที่กุพล่ามไปแล้วปะวะ)

Pai : Trying.. says:
กุว่า
คนเขียนมันคิดมากไป
เพราะตอนนี้มันเกินจะเยียวยาแล้ว
ถึงไม่มีหนังสือนี่
คนชั้นกลางก้อจะยังทำตัวเหมือนตอนนี้อยู่ดี
แล้วก้อไอ้เรื่องโฆษณาแฝงนี่
ที่ไหนมันก้อมี
เพราะกุก้อไม่ได้อ่าน

ch_a_m_p : ถ้าเป็นเจ้าล่ะก็ทำได้แน่! says:
คนชั้นกลางก้อจะยังทำตัวเหมือนตอนนี้อยู่ดี -- ถ้าพูดให้เข้าตัวก็คือเราด้วย (ฮ่าๆ)

Pai : Trying.. says:
ถูก

ch_a_m_p : ถ้าเป็นเจ้าล่ะก็ทำได้แน่! says:
เดี๋ยวนี้โฆษณาแฝงคนยังเลี่ยงได้เลย ไม่ต้องพูดถึงโฆษณาตรงๆ

Pai : Trying.. says:
อืม

ch_a_m_p : ถ้าเป็นเจ้าล่ะก็ทำได้แน่! says:
(หรือว่านั่นเป็นมาตรฐานของเราเองวะ)

Pai : Trying.. says:
ถ้าไปถามคนอื่น
เขาอาจจะบอกว่าคนเขียนคิดมากไปชัวร์

Pai : Trying.. says:
สรุปแล้วมันคือมาตรฐานเราเอง
ไอ้ข้างบนทั้งหมดนั่น
สรุปอีกที
มันคิดมากไป?

ch_a_m_p : ถ้าเป็นเจ้าล่ะก็ทำได้แน่! says:
ก็มากไปจริงๆ แต่ตัดทิ้งเลยไม่ได้ ทำนองนั้น

...

ปล. ที่คุยกันมีมากกว่านี้ แต่เดี๋ยวจะออกทะเลมากเกินไป ไว้คราวหลัง, อ่านแล้วคิดยังไงก็บอกกันมั่งนะครับ
ปลล. ยังไงก็แล้วแต่เดือนหน้าผมก็ยังซื้อ aday อ่านเหมือนเดิมนั่นละ